UX کلاس درس: طراحی برای کثرت گرایی

Ear readers, press play to listen to this page in the selected language.

از زمان خواندن NeuroTiple، ما پس از هنری کاوندیش، جادوگر Clapham Common و کاشف هیدروژن، به فضاهای امن روانی و حسی مناسب برای کار منطقه به عنوان «حباب های کاوندیش» و «فضای کاوندیش» فکر می کنیم. امتیازات اشراف فضایی برای اختلافات او فراهم کرد، به او اجازه می دهد فضا و فرصت تبدیل شدن به «یکی از اولین دانشمندان واقعی به معنای مدرن» شود.

جدول محتواScaveCaves، Campfires، و سوراخ های آبیاری، همکاری های متناوب کثرت عصبی موارد موارد استرس: طراحی در لبه ها تست شده استطراحی با، نه برای تجربه کاربر مدرسهمفورت و انتخاب و دانش آموز ایجاد زمینه مدارس: گرفتن خودمان را به بله

فضای کاوندیش

فضای کاوندیش: فضاهای امن روانی و حسی مناسب برای کار منطقه، همکاری متناوب و ساخت و ساز طاقچه مشترک.

بیایید ساخت روانی امن خانه فرصت بدون نیاز به اشراف و یا امتیاز. مظاهر کلاس انطباق را با زمینه ایجاد شده توسط دانش آموز، BYOD (آوردن دستگاه خود) و BYOC (به ارمغان می آورد/ساخت راحتی خود را) جایگزین کنید. بیایید ضربه فروشگاه صرفه جویی, خرید چوب, اعمال برخی از اخلاق هکر, و به نوبه خود کلاس درس انطباق به چیزی روانی امن و راحت به یک تیم از ذهن جوان درگیر در یادگیری مبتنی بر احساسات. فضاهایی را با تنوع عصبی و مدل اجتماعی معلولیت آگاه کنید تا از همه ذهن و بدن استقبال کنند و شامل همه ذهن و بدن شوند. فراهم می کند که فضاهای آرام برای حافظه بالا کار منطقه دولت که در آن دانش آموزان می توانند پایمال حسی فرار, لغزش به حالت جریان, و لذت بردن از برنامه ساز. فضاهای اجتماعی را برای همکاری و رفاقت فراهم کنید. ایجاد غار، آتش، و آبیاری مناطق سوراخ. کاهش عصبی عصبی را توسعه دهید. کلاس های درس ما را با انتخاب و راحتی، تحمل آموزشی، اتصال مداوم و تکنولوژی کمکی پر کنید. به عبارت دیگر، فضا را برای کاوندیش ایجاد کنید. فضاها را برای همکاری و کار عمیق ایجاد کنید.

یکی از جالب ترین ایده های برآمده از نظریه سرمایه توجه این است که محیط نقش شگفت انگیزی می تواند در حمایت از عملکرد شناختی نخبگان ایفا کند.

نویسندگان حرفه ای به نظر می رسد در لبه اصلی این آزمایش هستند، اما من تعجب نخواهم کرد اگر، در آینده نزدیک، ما شروع به دیدن توجه جدی تر به ساخت فضاهای عمیق جدی تر کنیم، در حالی که اقتصاد ما به سمت کار دانش به طور فزاینده ای خواستار کار دانش می شود.

نوشتن انبار سیمون وینچستر - انجمن مطالعه - کال نیوپورت

در فضای یادگیری ما، غارها، آتش ها و حفره های آبیاری را فراهم می کنیم تا قاصدک ها، لاله ها و ارکیده ها به طور یکسان بتوانند آرامش پیدا کنند. به صورت آنلاین و آفلاین، ما فضاهای فردی و همچنین فضاهای اجتماعی را فراهم می کنیم تا فراگیران بتوانند با توجه به ظرفیت تعامل خود، به تدریج اجتماعی شوند. غارها، آتش ها و حفره های آبیاری برای طراحی برای کثرت گرایی عصبی و تامین امنیت روانی ضروری است. آنها لازم برای ساخت و ساز طاقچه مثبت است.

غارها، آتش سوزی ها و چاله های آبیاری

براي «کاونديش «فضا درست کن.

مثل کاوندیش، ما اوتیستیک هستیم. ما به بسیاری از زندگی شخصی خود مربوط. اون حباب، غارش، پيله حسي و اجتماعيش رو لازم داشت

او همچنین گاهی اوقات به شرکت یک مجموعه کوچک از همسالان سلطنتی خود احتیاج داشت. باشگاه سلطنتی انجمن دوشنبه آتش او بود, محل خود را که در آن او می تواند در لبه خفا انجام دادن و معاشرت با یک گروه کوچک در شرایط خود.

منبع این کمرویی آشکار اضطراب اجتماعی چنان شدید بود که تقریباً او را در شرایط خاصی بی حرکت می کرد.

این درست نیست, با این حال, که او می خواست خود را به طور کامل از شرکت همسالان خود را حذف; او فقط می خواستم به ایستادگی کردن به سمت, خیساندن همه چیز در. دو دانشمند که در مورد موضوع مورد علاقه در باشگاه دوشنبه انجمن سلطنتی صحبت می کنند ممکن است متوجه یک چهره قوز شده در یک کت خاکستری سبز که در سایه ها کمین کرده و با دقت گوش می دهند. فلاسفه طبیعی همکار او که مشتاق به درخواست ارزیابی او از کار خود بودند، روشی غیر مستقیم اما موثر برای جلب او به مبادله ابداع کردند. فرانسیس ولستون، اخترشناس گفت: «راه صحبت کردن با کاواندیش این است که هرگز به او نگاه نکنیم، اما صحبت کردن به عنوان یک جای خالی، و سپس بعید نیست اما ممکن است او را به راه بیاندازید.»

قبایل عصبی: میراث اوتیسم و آینده تنوع عصبی

در واژه نامه ما در مورد ویژگی های عصبی واگرا کاواندیش بیشتر بدانید.

یادگیری در مورد «قرار گرفتن در معرض اضطراب»

اطلاعات در مورد «Mutism موقعیتی»

اطلاعات در مورد «رد دیسفوری حساس»

درباره «تکتروپیسم» بیاموزید

کاونديش از ديد مردم خيلي ناراحت کننده بود او تشکیل اتحاد با چارلز Blagden، همکار برونگرا و خروجی دوشنبه باشگاه، به موجب آن Blagden معرفی کاوندیش و ایده های خود را به مخاطبان گسترده تر. بلگدن کاونديش را به عوام خلاق آورد، به حفرههای آبياري علم و طبيعت گرايی. کاوندیش به همکاری متناوب نیاز داشت

همکاری متناوب

گروه هایی که اعضای آنها فقط به طور متناوب تعامل داشتند، بهترین های هر دو جهان را حفظ کردند، به جای اینکه به بدترین حالت تسلیم شوند. این گروه ها به طور متوسط کیفیت راه حل است که تقریبا یکسان به آن گروه که به طور مداوم تعامل بود، در عین حال آنها حفظ تنوع به اندازه کافی برای پیدا کردن برخی از بهترین راه حل، too.Tool.Tosk حل مسئله در پیچ و تاب های جدید را: برای بهترین راه حل، همکاری متناوب فراهم می کند فرمول مناسب

غار ما, آتش, و آبیاری حالات سوراخ نقشه به قرمز, رنگ زرد, و سبز از مدالها تعامل (با نام مستعار مدالها ارتباط رنگ). جریان ارتباطی سه سطحی و سه سرعته که در Automattic و سایر شرکت های توزیع شده مورد استفاده قرار می گیرد، نشان دهنده اجتماعی بودن مترقی غار، آتش سوزی و زمینه های سوراخ آبیاری و حالات تعامل قرمز، زرد و سبز است. همه اینها همکاری متناوب، ایمنی روانی و ایمنی حسی را تسهیل می کنند.

بهترین راه حل ها از «همکاری متناوب» حاصل می شود - کار گروهی که توسط شکاف ها برای فکر کردن و کار توسط خودمان انجام شده است. دانیل پینک

درباره همکاری متناوب بیشتر بدانید

پلورالیسم عصبی

افراد نوروواگرا فشارسنج ایمنی روانی هستند.

ما باید امنیت روانی، اجتماعی و حسی افراد عصبی را بسازیم.

غارها، آتش، سوراخ های آبیاری

قاصدک ها، لاله ها، ارکیده ها

قرمز، زرد، سبز

گفتگو، بحث، انتشار

بیدرنگ، ASYNC، ذخیره سازی

این کاهش ها در هنگام طراحی برای پلورالیسم عصبی یک مکان شروع مفید است. هنگامی که ما برای کثرت گرایی طراحی می کنیم، برای زندگی واقعی طراحی می کنیم، برای واقعیت بشریت.

انعطاف پذیری بیش از حد ما را مستعد به واکنش های انجمنهای قوی به تروما می کند. سیستم یادگیری پاسخ تهدید ما به هشدار بالا تبدیل شده است. قسمت تلنگر این انعطاف پذیری بالا این است که ما همچنین به سرعت با محیط هایی سازگار می شویم که واقعا برای سیستم عصبی ما بی خطر هستند.

کلیشه های بحران و آسیب به خود در اوتیسم ناشی از این واقعیت است که ما اغلب استرس پاسخ به چیزهایی که دیگران را درک نمی به عنوان ناراحت کننده است. از آنجا که نیازهای ایمنی منحصر به فرد ما به طور گسترده ای درک نمی شود، رشد با ترومای گسترده به طور پیش فرض ما شده است.

به دلیل پاسخ های مختلف زیستی اجتماعی ما به محرک، افراد مبتلا به اوتیسم موانع قابل توجهی برای دسترسی به ایمنی دارند.

کشف هویت اوتیسم مثبت آگاهانه از تروما | توسط گیک تروما | متوسط

اطلاعات در مورد قرمز | زرد | سبز «مدالها تعامل»

اطلاعات در مورد «غارها، آتش، و چاله های آبیاری»

درباره «قاصدک ها، لاله ها، ارکیده ها»

اطلاعات در مورد «سرعت ارتباطات»

لبه موارد استرس موارد: طراحی است که در لبه تست

آموزش و پرورش است که به لبه طراحی شده و طول می کشد را به حساب مشخصات یادگیری دندانه دار از همه دانش آموزان می تواند کمک به باز کردن پتانسیل در هر کودک. از خصومت به جامعه - معلمان بدون فارغ از کلاس می روند

طراحی برای آژانس و همکاری. طراحی برای پذیرش و انگیزش درونی. طراحی برای زندگی واقعی افراد معلول و اعصاب واگرا. ما همیشه موارد لبه, و موارد لبه موارد استرس هستند. لجستیک ناتوانی و تفاوت شناختی خسته کننده است، اغلب غیرممکن است. بخش ضروری طراحی، شفقت است، و بخش ضروری شفقت، شناخت واقعیتهای ساختاری افراد به حاشیه رانده شده است. طراحی در لبه ها آزمایش می شود. ما برای همه طراحی می کنیم وقتی برای تنوع عصبی و ناتوانی طراحی می کنیم.

طراحی برای پروفایل های تند و تیز ما.

«موارد لبه تعریف مرزهای چه کسانی و آنچه شما در مورد مراقبت» (http://bkaprt.com/dfrl/00-01/). آنها مرز بین افرادی که مایل به کمک هستید را مشخص می کنند و آنهایی که راحت به حاشیه رانده می شوید.

به همین دلیل است که ما انتخاب کرده ایم به این موارد نه به عنوان موارد لبه، بلکه به عنوان موارد استرس: لحظاتی که طراحی و انتخاب محتوای ما را به آزمون زندگی واقعی تبدیل می کند.

این آزمونی است که ما هنوز قبول نشدیم. هنگامی که با کاربران در پریشانی یا بحران مواجه, بیش از حد بسیاری از تجارب ما ساخت سقوط از هم جدا در راه بزرگ و کوچک.

به جای درمان شرایط استرس به عنوان حاشیه نگرانی از آن زمان ما حرکت آنها را به مرکز ما مکالمات برای شروع با ما آسیب پذیر ترین پریشان و تاکید کردن کاربران و سپس کار راه ما به بیرون. استدلال ساده است: وقتی ما چیزهایی را برای افراد در بدترین حالتشان بسازیم، وقتی مردم در بهترین حالت باشند، خیلی بهتر کار خواهند کرد.

طراحی برای زندگی واقعی

دلیل تقاطع این است که سیستم هایی را که جامعه ما را سازماندهی می کنند، آشکار کنیم. درخشش تقاطع این است که سهم اساسی آن در چگونگی نگاه ما به جهان به نظر می رسد بسیار عادی هنگامی که شما آن را شنیده ام: با تمرکز بر بخش هایی از سیستم که پیچیده ترین و جایی که مردم آن زندگی می کنند آسیب پذیر ترین ما سیستم را بهتر درک می کنیم.

در هسته آن، تقاطع در مورد نکات دقیق وظریف و زمینه است.

منبع: ریاست جمهوری بین بخشی - Tressie مک میلان Cottom - متوسط

«اساسا، هیچ کس حرکت اقیانوس را بهتر از ماهی هایی که باید برای شنا در بالادست مبارزه کنند، نمی داند. من ماهی‌هایی را که در بالادست شنا می‌کنند مطالعه می‌کنم.»

منبع: سیاه Cyberfeminism: تقاطع، نهادها و جامعه شناسی دیجیتال توسط Tressie مک میلان Cottom:: SSRN

برای اطلاعات بیشتر، «انتخاب حاشیه: طراحی در لبه ها تست شده است»

طراحی با، نه برای

حتی بهتر از طراحی برای طراحی با. دانش آموزان عصبی واگرا و معلول آزمایشکنندگان جریان بزرگ هستند. آنها به طور کامل خواهید غذای سگ UX مدرسه خود را. فرصت های بزرگ برای یادگیری مبتنی بر پروژه و شور و شوق در دادن دانش آموزان آژانس به ممیزی زمینه خود و طراحی چیزی بهتر وجود دارد.

و، به حرف من در این مورد، هیچ کس نمی تواند شناسایی و شورش علیه یک سیستم ناعادلانه به عنوان کارآمد به عنوان یک کودک یا بزرگسال با ID، به جز شاید یک فرد مبتلا به اوتیسم. آنها می دانند که سیستم ناعادلانه است!

منبع: PBIS شکسته است: چگونه آن را حل کنیم؟ — چرا آنها انجام داده است که هنوز?

موازی با موضوع که برای کودکان طراحی می کند، یک سوال بزرگتر است: آیا کودکان نیاز به طراحی دارند؟ یا، به جای آن، چگونه ممکن است آنها را قادر به طراحی اسباب بازی های مورد نیاز خود و تجربه آنها را برای خود می خواهید؟ عملی که طراحان آن را رضایت بخش می دانند، در آموزش ابتدایی دوران کودکی ساخته شده است، اما همانطور که رشد می کنند، بسیاری از کودکان فرصت خود را برای ایجاد محیط خود از دست می دهند، که محدود به یک دیدگاه متن محور از آموزش و پرورش و نگرانی های ایمنی است. با وجود تمایل بزرگسالان برای ایجاد یک جهان امن تر و نرم تر کودک محور، چیزی در ترجمه گم شد. جین جیکوبز، از کودک در محیط طراحی شده برای دوران کودکی گفت: «خانه ها و زمین های بازی آنها، به طوری منظم به نظر می رسد، بنابراین از نفوذ مبهم و کثیف جهان بزرگ، ممکن است به طور تصادفی به طور ایده آل برای کودکان برنامه ریزی شود تا در تلویزیون تمرکز کنند، اما برای خیلی کم مغز گرسنه آنها نیاز است.» محیط ساخته شده ما این است که کودکان را کمتر سالم، کمتر مستقل، و کمتر تخیلی. چیزی که آن مغزهای گرسنه نیاز دارند آزادی است. درمان کودکان به عنوان شهروند، و نه به عنوان مصرف کننده، می تواند این الگو را شکست، ایجاد یک اقتصاد فضایی مشترک متمرکز بر آموزش عمومی، تفریح، و حمل و نقل امن و باز برای همه. ردیابی طراحی دوران کودکی به ریشه های قرن نوزده آن نشان می دهد که چگونه ما به این مکان رسیدیم، اما همچنین بلوک های ساختمانی مقاومت در برابر سرگرمی های حصار را نشان می دهد.

طراحی کودکی: چگونه دنیای مادی کودکان مستقل را شکل می دهد

تجربه کاربر مدرسه

بچه ها چي ميبينن؟ آنها چه احساسی دارند؟ چه بويي ميدن؟ اونا چي مي شنون؟ تجربه خود را به عنوان آنها را از طریق مدرسه خود را حرکت است?

اگر طراحی رابط کاربری ما عمدی و عمدا برای حمایت از کودکان طراحی شده باشد، چقدر ممکن است موثرتر باشیم؟

 قوانین بسیار کمتری داشته باشید و فقط قوانینی دارید که می توانید با موفقیت در بحث با یک دانش آموز دفاع کنید

از بین بردن بازداشت ناهار و هیچ مجازات زنگ تفریح. اینها مجازات های بی رحمانه ای هستند که اعتبار شما را برای هر بچه ای تخریب می کند.

گرافیتی کار خوب است.

UX مدرسه خود را. این چه چیزی است؟ و از کجا شروع کنم

ما در مورد سفر ما صحبت کرده بود از باز کردن چند دیوار به ساخت فضاهای واقعا انعطاف پذیر, از ارائه بچه ها صندلی و نوشتن انتخاب به حرکت به سمت از بین بردن کلاس های درس تک معلم, اما ارائه ما بود, در واقع, بشود به سمت ساختمان.

من در نهایت گفتم: «همه همیشه یک پروژه ساختمانی دارند.»

زیرا هر مدرسه باید همیشه در حال تغییر باشد. و باید با یک هدف تغییر کند - حرکت از فضاهای آموزشی بزرگسالان محور به فضاهای یادگیری کودک محور - حرکت از محیط های استاتیک به محیط های انعطاف پذیر - حرکت از کنترل طراحی به طراحی الهام بخش.

هر مدرسه هر سال به یک پروژه ساختمانی نیاز دارد، زیرا شما برای تغییر محیط مدرسه به پیمانکاران و بولدوزرها نیاز ندارید — شما فقط نیاز به تعهد دارید.

بنابراین اگر شما نمی توانید چیزهای گران قیمت را انجام دهید — شما هنوز هم می توانید کارهای موثر انجام دهید. بنابراین در اینجا چهار چیز شما می توانید انجام دهید برای تغییر فضای مدرسه خود را.

یک: هدیه ای از نور روز را به بچه های خود بدهید.

خوب، برای حفظ توجه سالم، بچه ها به سه چیز نیاز دارند که اغلب در مدارس کم عرضه می شوند - هوای تازه، حرکت عضلات بزرگ و نور روز. یکی از ساده ترین راه حل ها، در بسیاری از مدارس، نور روز است.

دو: از شر میز معلمین خلاص شوید.

میز معلم باقی مانده زشت از زمانی است که معلمان غیردرگیر کلاس های بی اثر را رهبری می کنند، آنها واقعا نیاز به ناپدید شدن دارند.

سه: تمام در‌های کلاس را باز نگه دارید.

واضح ترین راه برای ایجاد شفافیت و باز بودن به محیط آموزشی شما این است که درهای کلاس درس را باز کنید و مفهوم «عوام» را ایجاد کنید. درهای باز مدرسه شما را پر سر و صدا تر و فعال تر می کند. این راهروها را از فضای زباله به فضای آموزشی تبدیل می کند. این اجازه می دهد بچه هایی که نیاز به نوع دیگری از فضای آن را داشته باشند و در عین حال - تحت نظارت باقی بمانند.

بدیهی است که آن را به کار دیگری انجام دهد. سخنرانی ما به معماران عنوان شد «فضایی که تغییر می کند — فضا را تغییر می دهد که فضا را مجبور می کند.» باز کردن درها باعث می شود معلمان شما کارهایی را که انجام می دهند تغییر دهند. محیط های پر سر و صدا به این معنی است که صدای معلم باید تغییر کند. شما واقعا نمی تواند بیش از آن داد، شما باید به صحبت در زیر آن، و در نتیجه حرکت به دور از آموزش انبوه.

چهار: بگذارید بچه ها هر جا که می خواهند بنشینند، اگر می خواهند.

ما این جمله را داریم، «اگر یک بچه نتواند وارد هیچ کلاسی شود، در مهد کودک تا کلاس دوازدهم، و انتخاب کند که کجا، چگونه، یا اگر بنشیند — ما به آنها تصمیم گیری را یاد نمی دهیم، که به این معنی است که ما اصلاً به آنها درس نمی دهیم.»

این مهم است. عمل کنترل صندلی، مانند عمل کنترل استفاده از توالت، یا غذا و نوشیدنی، عملی است که امکان اعتماد واقعی بین معلمان و کودکان را از بین می برد.

منبع: چگونه شما مدرسه خود را دوباره طراحی بیش از شش ماه آینده?

ما نمی توانیم یک تجربه کاربری موثر، یک همدلانه، یک کاربر کارآمد بسازیم مگر اینکه یک رابط کاربری بسازیم که بچه ها از آن دور نخواهند شد. و مدارس ما رابط کاربری هستند. مدارس ما «چگونه» کودکان ما با آموزش و پرورش تعامل. هر درب، دیوار، اتاق، معلم، قانون، صندلی، میز، پنجره، دستگاه دیجیتال، کتاب، پاس سالن بخشی از رابط کاربری است و رابط کاربری تجربه کاربر را تعریف می کند.

و ما نمی توانیم شروع به درک تجربه کاربر ما نیاز دارید تا زمانی که ما به طور کامل به سر از کاربران ما. که در وب و طراحی برنامه نویسی درست است، درست در خرده فروشی و طراحی رستوران، و آن کاملا درست به عنوان ما طراحی مدارس ما. این درک می تواند مسیرهای تحلیلی پیچیده - و آنها مهم هستند، و آن را تا به یک جزء مراقبت متعهد - اما آن را نیز دارای یک زیربنای همدلی ضروری، و شاید شما می توانید شروع به کار بر روی آن پایه در یک راه جدی قبل از این سال تحصیلی آینده آغاز می شود.

SpeedChange: نوشتن برای همدلی

انعطاف پذیری یادگیری ایجاد شده توسط فضاهای جدید مدرسه و چند سن ما پهنای باند بسیار وسیع تری از فرصت ها و تجربیات بالقوه را برای کودکان فراهم می کند. ما از منابع تحقیقاتی متعدد آموخته ایم که نور طبیعی یک عنصر کلیدی برای ایجاد محیط هایی است که در آن زبان آموزان رشد می کنند. از آنجا که طراحی مجدد، نور به سالن ها و فضاهای یادگیری می ریزد. انواع مبلمان انعطاف پذیر, صندلی, و مناطق کار غیر رسمی ارائه زبان آموزان و معلمان با هر دو انتخاب و گزینه های راحتی برای قرار دادن در فضای متفاوت بسته به کار است که در حال انجام. معلمان از یادگیری تحقیق می دانند که هر دو فضا برای کار آرام، مستقل و همچنین برای گروه های کوچک و بزرگ برای جمع آوری برای رسیدگی به طیف وسیعی از نیازهای کودکان، تجارب یادگیری برنامه ریزی شده و آموزش لازم برای به حداکثر رساندن پتانسیل یادگیری در سراسر مدرسه بسیار مهم است.

تفکر فراتر از جعبه مدرسه: معماری الهام گرفته+یادگیری معاصر | فضایی برای یادگیری (Persian)

این مسئولیت ما این است که هر یادگیرنده را با انتخاب فضای یادگیری واقعی بر اساس نیازهای مبتنی بر وظیفه و مبتنی بر راحتی فیزیکی فراهم کنیم، که نه تنها اجازه می دهد انرژی شناختی آنها بر یادگیری متمرکز شود بلکه به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت های معاصر مورد نیاز برای تغییر و استفاده از فضاها را برای شروع و انجام کار مشترک و فردی. این شامل در دسترس بودن ابزارهای ارتباطی متعدد و فن آوری های معاصر و همچنین کمک به دانش آموزان در درک و ایجاد انواع محصولات یادگیری است که نشان می دهد انتخاب های دانش آموز در برنامه درسی, وظیفه, فن آوری, و رسانه.

هیچ کودکی در مدارس عمومی شهرستان آلبمارل برای دسترسی به ابزارهای یادگیری یا محیط های مورد نیاز خود، نیازی به برچسب یا نسخه ندارد. در چارچوب محدودیت های قوانین دیگر (به ویژه حق نسخه برداری)، ما نمایندگی های جایگزین اطلاعات، ابزارهای متعدد و انواع استراتژی های آموزشی را برای دسترسی به همه زبان آموزان برای به دست آوردن شایستگی های یادگیری مادام العمر و دانش و مهارت های مشخص شده در برنامه درسی ارائه خواهیم داد. استانداردهای. ما فرهنگ های کلاس درس است که به طور کامل در آغوش تمایز آموزش، کار دانشجویی، و ارزیابی بر اساس نیازها و قابلیت های زبان آموزان فردی ایجاد خواهد کرد. ما علم یادگیری معاصر را برای ایجاد نقاط ورود در دسترس برای همه دانش آموزان در محیط های یادگیری خود اعمال خواهیم کرد. و از دانش آموزان در یادگیری نحوه انتخاب فناوری برای غلبه بر ناتوانی ها و ناتوانی ها و استفاده از ترجیحات و قابلیت ها حمایت می کند.

هفت مسیر

راحتی و انتخاب و دانشجو ایجاد زمینه

«... در حالی که در آن کلاس شیمی نشسته بودم، پرسیدم، آیا هر کس در اینجا مبلمان مانند این در خانه دارد؟» من حدس می زنم که راه انتخاب و راحتی ما آغاز شد.» یادگیری بی انتها: چگونه تخیل, مشاهده, و تفکر مبتنی بر صفر تغییر مدارس

ما به جای تلاش برای مقیاس کردن برنامه ها، ایده ها، نظریه ها و استراتژی های عالی در مدارس ما اعتقاد داریم. همه نمی خواهند یک خانه درختی در کافه تریا بسازند همانطور که بچه های ما در یک مدرسه راهنمایی می کردند. این یک تمایل خاص در مدرسه بود. گروهی از دانش آموزان راهنمایی در یک مدرسه دیگر تصمیم به ساخت یک دستگاه بالون در ارتفاع بالا و ارسال آن به لبه های بیرونی جو. هر مدرسه راهنمایی لازم نیست که این کار را انجام دهد. برخی از بچه ها ممکن است تصمیم به انجام کاری که به نظر می رسد کمتر بلند پروازانه و ساخت یک زمین گلف نه سوراخ زدن توپ با استفاده از مقوا. پروژه ها و شکل محیط یادگیری نیاز به ایجاد احساسات و از تجربیات دانش آموزان و معلمان دارند.

یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

ما در حال یادگیری هستیم که ساختن برای یادگیری اجازه می دهد تا فرزندان خود زمینه جذاب خود را ایجاد کنند.

ساخت یک نقش ساده در مدارس، دوست و همکار من چاد Ratliff می گوید، «آن است که قرار دادن محتوا را به زمینه ایجاد دانش آموز است.»

SpeedChange: گرفتن به ساخت, رسیدن به آموزش و پرورش که در واقع این نسخهها کار

تحت سرپرست سابق پم موران و مدیر سابق فناوری و نوآوری ایرا سوکول، مدارس شهرستان Albemarle BYOC، زمینه ایجاد دانشجو، فناوری باز، نظریه کمربند ابزار و طراحی جهانی برای یادگیری را در آغوش گرفتند. آنها نوآورانی هستند که تماشا می کنند و تقلید می کنند. آنها را در توییتر دنبال کنید - و وبلاگ های خود را بخوانید.

SpeedChange: آینده آموزش و پرورش برای همه دانش آموزان مختلف در جوامع دموکراتیک.

ایرا دیوید سوکول

ایرا دیوید سوکول @medium .com

فضایی برای یادگیری

پم موران @medium .com

کتاب آنها، یادگیری بی انتها، بخش مهمی از سفر ما در Stimpunks است. ما آن را در سراسر وب سایت ما استناد.

در نتیجه، فرهنگ یادگیری از یک مدل سنتی یک اندازه متناسب با همه «نشستن و گرفتن» به مسیرهای یادگیری چندگانه مبتنی بر کار پروژه، انتخاب و راحتی، ساخت، طراحی جهانی برای یادگیری، تحمل آموزشی، اتصال و برنامه های کاربردی فناوری تعاملی تغییر کرده است.

ما از این کار آموخته ایم که کودکان نیاز به کنترل در محیط خود دارند، انتخاب در نحوه یادگیری آنها، گزینه های مختلف برای قرار دادن خود به راحتی در فضا، و اعتماد به روابط با بزرگسالان و همسالان اگر آنها برای تبدیل شدن به زبان آموزان با صدا، نمایندگی و نفوذ.

یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

اول ما می گویند «پروژه مشکل مبتنی بر اشتیاق یادگیری است.» این شروع می شود که معلم تولید (شاید انتخاب) پروژه (ها)، در تلاش برای ایجاد بی معنی در یک برنامه درسی مرتبط به نظر می رسد. سپس، مشکل - معلم هنوز تولید می کند - بگویید، «چگونه می توانیم آب را فیلتر کنیم؟» یا حتی، «چگونه ممکن است آب را تمیز کنیم؟» با آژانس دانشجویی گرفتن جای پایی. سپس شور و شوق — به ما شور و شوق دانش آموز, نه معلم — به عنوان در «چه منافع شما? چه چیزی می تواند شما را بخوانید/انجام/نوشتن/ساخت؟» و ناگهان کلاس درس تغییر می کند.

در نهایت، اصطلاح ما با استفاده از «ساز،» و برای ما این بدان معنی است که دانش آموز ایجاد زمینه. یادگیرنده می داند که در آن او می خواهد برای رفتن, و ما سوار همراه, اتصالات توسعه مهارت های مهم و دانش در که در آن مناسب.

در تمام این موارد، «فناوری» - یعنی فناوری اطلاعات و ارتباطات معاصر - ضروری است، همانند سایر ابزارهای دیگر. و این تکنولوژی باید باز و تحت کنترل دانش آموزان باشد، یا به جای کلید جهان، به یک محدودیت تبدیل شود.

«یادگیری شخصی» بیان معلم و قدرت مدرسه است، درست مثل «پروژه مبتنی بر...

یادگیری معاصر به طور اتفاقی اتفاق نمی افتد. همانطور که ما در تلاش برای مهاجرت یکپارچه زبان آموزان به محیط های دیجیتال، ما همچنین تلاش برای تقویت تعامل فعال خود را در فضاهای فیزیکی است که آنها را با انتخاب، راحتی و اتصال به عنوان آنها ساخت یادگیری فراهم می کند. حرکت دانش آموزان از میز در ردیف و معلمان به دور از دیوار آموزش غالب عمدا رخ داده است و نشان دهنده تلاش های تیم گسترده ای برای طراحی تجارب کاربر است که ابزار را, برنامه های درسی, و آموزش به هم ترازی به عنوان زبان آموزان به دست آوردن شایستگی یادگیری مادام العمر ضروری برای موفقیت در خانه, جوامع، نیروی کار، و به عنوان شهروندان. این اثر از سالها تحصیل و تلاش برای پیشبرد کار تکامل یافته است، که برخی از آنها موفقیت بوده و برخی دیگر نه.

یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

چه چیزی می تواند شما را تغییر دهید که به شما فرصتی برای گسترش انتخاب و راحتی در محیط خود را به دیگران می دهد؟ صندلي؟ انتخاب کار؟ ابزار؟ یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

در طول یک سال از آن روز او فرهنگ و فضای کلاس خود را تغییر داد، نه فقط استفاده از ابزارهای جدید. فضا یکی از اولین کلاس های درس DIY در منطقه شد. تا پایان سال، او حداقل نیمی از صندلی ها را به خارج از اتاق منتقل کرده بود و آنها را با صندلی راحت جایگزین کرد و مفهوم انتخاب را در چگونگی و جایی که زبان آموزان در دستگاه های خود کار می کردند، تنظیم کرد. او از گروه اول کلاس ششم خواست که راحتی خود را در اتاقش بیاورند، بنابراین او یک دیوار داشت که در آن بچه ها تمام بالش ها و اسباب بازی های پر شده را روی هم می گذاشتند تا در کارگاه نویسندگان کار کنند.

یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

تنظیم مجدد اتاق خود را به ارائه زبان آموزان با گزینه های میز ایستاده. اضافه کردن برخی از نرم, صندلی راحت و یا صندلی فعال و تشویق بچه های مختلف به آن را امتحان کنید. از آنها بخواهید برای بازخورد. یادگیری بی انتها: چگونه تخیل، مشاهده، و تفکر مبتنی بر صفر تغییر مدارس

فضاهای یادگیری معاصر را تصور کنید که همه کنوانسیون مکانهایی را که ما به عنوان مدرسه در قرن بیستم ساخته ایم، به چالش می کشند. فضاهای جمع آوری شده را تصور کنید که جوانان را تشویق به کار و بازی با هم در جوامع یادگیری طبیعی که توسط معلمان پشتیبانی می شوند، ایجاد می کنند که مسیرهایی را ایجاد می کنند که آنها ادغام محیط های طبیعی و ساخته شده شفاف را تصور کنید که به زبان آموزان اجازه می دهد تا از ورودی های چند حسی از طریق دسترسی به نور طبیعی، هوای تازه و فضای سبز لذت ببرند. تصور کنید یک زنجیره از فضاهای انعطاف پذیر طراحی شده برای ایجاد فضای انتخاب و راحتی به عنوان دانش آموزان دنبال منافع و احساسات خود را از طریق یادگیری فرارشته ای است که ترویج همکاری, تفکر انتقادی, خلاقیت, و ارتباطات.

یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

این لحظه توییتر نمونه هایی از انتخاب، راحتی و زمینه ایجاد دانشجو را ضبط می کند.

وقتی فضاهایی ایجاد می کنیم که در آن کودکان می توانند یادگیری خود را گسترش دهند، تحقیقاتشان را، تا زمانی که بخواهند، ما توانمند سازی و مالکیت پرورش می دهیم. با ارائه انواع مسیرهای یادگیری در دسترس، بچه ها وسعت قابل توجهی از قابلیت ها را توسعه می دهند. اگر ما در دوران کودکی اعتماد کنیم و معتقدیم که می توانیم به آنها کمک کنیم تا از اشتباهات یاد بگیرند، آنها را خاموش می کنند. بچه هایی که از مدرسه رها شده اند تبدیل به رهبران می شوند؛ بچه هایی که احساس نامرئی بودن کرده اند حس صدا را توسعه می دهند. وقتی اعتماد را انتخاب می کنیم، قلب و ذهن را رشد می دهیم. کنار گذاشتن کنترل ها و فیلترهای ما به دانش آموزان فضا می دهد تا خودشان را توسعه دهند. آنها شروع به استفاده از فرصت برای شخصی سازی یادگیری خود را در پاسخ به سوالات خود را در مورد چگونه آنها بهترین یاد بگیرند. به عنوان بزرگسالان ما می توانیم در مورد تقاطع شخصی سازی زمان، راحتی و انتخاب یاد بگیریم، همانطور که می بینیم کودکان در فرایند تصمیم گیری یادگیری شرکت می کنند. چگونه کودکان انتخاب می کنند که خود را در فضا برای کار قرار دهند؟ آیا آنها به طور طبیعی تمایل به نشستن، ایستادن، سالن بر روی زمین دارند؟ آیا آنها انتخاب می کنند که در اطراف یک میز باز که پر از نور طبیعی است، زیر میز در یک گوشه آرام، یا خارج از زیر یک درخت کار کنند؟ چگونه بچه ها از زمان متفاوت استفاده می کنند وقتی آن را برای خود سازماندهی می کنند؟

یادگیری بی انتها: چگونه تصورات، مشاهده و تفکر مبتنی بر صفر مدارس را تغییر می دهد

هک مدارس: گرفتن خودمان را به بله

چالش از گذشته «بله، اما» به «چه می شود اگر» می تواند بسیار دشوار است.

ما آموخته ایم که رسیدن به بله اولین گام در روند تغییر واقعا تصور مجدد هر گوشه و مخفیگاه است...

به دلیل اینکه مربیان ما به بله می روند و ایمن کردن ایده های جدید را امتحان می کنند، مدارس ما اکنون متفاوت هستند.

ما فضاهای سازنده و فضاهای هکرها را ساخته ایم.

دیوارها را پایین آوردیم و کمدها را برداشتیم و استودیوهای طراحی ساختیم، و چیزی که امروز در تمام مدارس می‌بینم بچه‌هایی هستند که دیگر لازم نیست خلاقیت را بررسی کنند وقتی وارد مدرسه و در مدرسه می‌شوند.

بعضي وقت ها به زودي يه نفر مياد به دفترت و اونا ميخوان ايده ي خودشون رو درباره نسخه ي خونه درختي بهت بدن

آماده باش و فقط بگو آره

هک کردن مدارس: خودمان را به بله برسانیم | پم موران | TEDxelcajonSalon

Navigating Stimpunks

Need financial aid to pay for bills or medical equipment? Visit our guide to requesting aid.

 

Need funds for your art, advocacy, or research? Visit our guide to requesting creator grants.

 

Want to volunteer? Visit our guide to volunteering.

 

Need a table of contents and a guide to our information rich website? Visit our map.